รักไปเถอะ ไม่ว่าจุดลงเอยของรักจะเป็นอย่างไร

อย่างน้อยการได้รู้ว่า

ชีิวิตของเรามีผลต่อใคร และ ชีวิตของใครที่มีผลต่อหัวใจของเรา

มันเป็นความสุขที่สอนกันไม่ได้

นาฬิกา เดินไปข้างหน้าเสมอ

แต่นาฬิกาชีวิต มีแต่นับถอยหลัง

เห็นความสุขอยู่ข้างหน้า ถ้ามัวแต่กังวลว่ามันจะอยู่กับเราได้นานแค่ไหน

แล้วเมื่อไหร่เราจะได้ลิ้มรสความสุขนั้น

กระโจนลงไปอย่างไม่ต้องกังวล  แล้วลิ้มรสความสุขนั้นให้เต็มที่

เมื่อเวลาที่หันกลับไปมอง  เราจะได้ไม่เสียใจว่า

ไม่น่าปล่อยให้มันผ่านไปเพียงแค่ความกลัว หรือกังวลนั้นเลย

แม้จะเป็นความสุขแค่เพียงช่วงเวลาสั้นๆ

แต่มันก้อจะี่อยู่ในความทรงจำของเรา.... "ตราบนานชั่วชีวิต"

ความรักไม่ให้สิ่งอื่นใดนอกจากตนเอง

และก็ไม่รับเอาสิ่งใดนอกจากตนเอง

ความรักไม่ครอบครอง

และก็ไม่ยอมถูกครอบครอง

เพราะความรักนั้นพอเพียงแล้ว..

สำหรับ"ตอบความรัก"..